Γιατί η Ανατολική Μεσόγειος παραμένει στρατηγικά κρίσιμη;

Η Ανατολική Μεσόγειος συνδυάζει ενεργειακούς πόρους, κρίσιμους θαλάσσιους δρόμους και αλληλεπικαλυπτόμενες αξιώσεις, καθιστώντας την αρένα διαρκούς ανταγωνισμού.

Από τις ανακαλύψεις φυσικού αερίου της δεκαετίας του 2010 έως τις πρόσφατες εξελίξεις στη Γάζα και τη Λιβύη, η περιοχή έχει επανέλθει στο επίκεντρο της παγκόσμιας προσοχής.

Τρεις άξονες δομούν τον ανταγωνισμό: (α) διαφορές οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου, Τουρκίας, Λιβύης και Αιγύπτου, (β) διασύνδεση ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας με τα κοιτάσματα της περιοχής, (γ) ρόλος εξωπεριφερειακών δρώντων (ΗΠΑ, Ρωσία, Γαλλία, Κίνα).

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η σημασία της περιοχής υπερτονίζεται και ότι η μετάβαση σε ΑΠΕ θα μειώσει το γεωπολιτικό της βάρος. Η εμπειρία όμως δείχνει το αντίθετο: όσο μεγαλύτερη η αβεβαιότητα, τόσο μεγαλύτερη η αξία των στρατηγικών διαδρόμων.

Η Ανατολική Μεσόγειος θα παραμείνει πεδίο ανταγωνισμού και ευκαιρίας. Για χώρες όπως η Ελλάδα και η Κύπρος, ο σχεδιασμός μακροπρόθεσμης στρατηγικής είναι μονόδρομος.